Nowy Cmentarz Żydowski

Cmentarz przy ulicy Mickiewicza został założony w 1845 roku. Ostatni znany pochówek na nim odbył się w 1968 roku. Podczas II wojny światowej Niemcy zdewastowali teren cmentarza, a macewy wykorzystali do brukowania chodników oraz budowy schodów prowadzących ze Wzgórza Dominikańskiego nad Wisłę. 22 lutego 1945 roku powołano Komitet Żydowski, który jesienią 1946 roku zorganizował ekshumację zwłok Żydów płockich zamordowanych w parowie imielnickim. Zwłoki zostały przeniesione na cmentarz żydowski przy ulicy Mickiewicza. 23 października 1949 roku odbyła się uroczystość odsłonięcia pomnika upamiętniającego pomordowanych w czasie wojny płockich Żydów, który został zaprojektowany przez inżyniera architekta Arie Lejbę Perelmutera. W 1967 roku pomnik zniszczono. W tym samym roku rozpoczęto budowę nowego pomnika, według projektu artysty plastyka Lucjana Kota. Nieopodal pomnika, na murze zwanym Murem Płaczu, osadzono fragmenty macew pochodzących ze starego i nowego cmentarza. Na powierzchni 3,2 ha zachowało się około 10 nagrobków m.in. Szyi Bucha – znanego działacza żydowskiego, syna Abrama Mosze i Chany Gitli, który po wojnie był członkiem Komitetu Żydowskiego, a w roku 1949 jednym ze współzałożycieli Spółdzielni Pracy Dziewiarskiej im. Gerszona Dua w Płocku, z siedzibą w dawnej bożnicy przy ulicy Kwiatka 7, oraz Alfreda Blaya – przed wojną właściciela sklepu bławatnego przy ulicy Grodzkiej, od 1946 roku przewodniczącego Komitetu Żydowskiego w Płocku.